Ons

Wat valt er over ons te vertellen?
We zijn beide in Nederland geboren en opgegroeid.
Nadat we onze scholing achter de rug hadden (resp. voor Geoloog and Bibliotheek-Assistente) hebben we enige jaren in W-Africa (Mauritanie en Benin) gewerkt onder contract met het United Nations Development Fund.
Nu meer dan 30 jaar geleden besloten we naar Canada te emigreren. Onze eerste pied-a-terre in Canada was Calgary, waar we bijna voor een kwart eeuw hebben gewoond .
Onze dochters, Kirsti en Lienke, zijn daar opgegroeid.

Onderhand gingen Kirsti and Lienke natuurlijk hun eigen weg.
Uiteindelijk belandde Kirsti via Inuvik (NorthWestTerritories, aan de Noordelijke IJszee) in Whitehorse. In Inuvik ontmoette haar toekomstige echtgenoot : Mike.

Het klikken op een van de foto's opens een nieuw venster met een vergroting.

Voor het laatst bewerkt 18-dec-09

Zij zijn de gelukkige ouders (en wij de trotse opa en oma) van Hannah Elisabeth en Kate Else.

Een paar jaar geleden is ook Lienke, uiteindelijk in Whitehorse terecht gekomen.

Omdat Whitehorse maar iets over 2 uur rijden van ons vandaan is, zien we dus nu regelmatig onze dochters en kleindochters.

In Augustus 2007 kregen we ook weer een jonge hond: Frodo, onze Golden retriever.
Hij is trouw gezelschap op onze ski- en wandeltochten.

Gedurende de zomer maakt Hein een paar lange mountain bike tochten samen met zijn Atlin vriendjes. Over en door de bergen rondom Atlin.
Fantastisch!!!
Een favoriet fietsfestijn is de jaarlijkse Kluane-Chilkat Fiets estafette die van Haines Junction (Yukon) gaat naar Haines (Alaska). In Juni 2009 reed Hein het tweede gedeelte op een team van 2 personen: 125 km over de bergpassen van de Coastal Mountains.
Het 24 uur mountain bike festijn in Whitehorse waar 24 uur lang 1 persoon van een team op het parcours moet zijn, is een ander evenement waar Hein aan deelneemt, nu eens met Lienke dan weer eens met Kirsti plus andere vrienden.

Een favoriete trip voor ons is de bijna jaarlijkse excursie naar de Tombstone Mountains langs de Dempster Highway: de 800 km grindweg die Dawson City verbindt met de Noordelijke IJszee.
Eind Augustus - begin September zijn de herfstkleuren op het mooist.

Op een avond de vorige herfst kregen we een telefoontje van Lienke met het fijne nieuws dat zij en Matt die middag getrouwd waren.
Niet geheel onverwacht en wij een beetje jaloers dat wij het niet zo hebben kunnen doen, nu zo'n 40 jaar geleden.

Ze hadden net een huis gekocht buiten de stad met zo'n 8 ha grond eromheen.

Een veel gestelde vraag: Wat doen jullie daar nu allemaal?
Welnu, we kamperen, zeilen, kayakken, kano-en, zwemmen, (berg) wandelen, fietsen, langlaufen, verzamelen brandhout voor onze houtkachel om 's winters warm te blijven, Hein geeft ski-lessen (langlaufen) aan de plaatselijke schoolkinderen en zet en onderhoudt de ski tracks in Atlin, Wil is het hoofd van de lokale bibliotheek, maakt vele kunstwerken en neemt deel aan een samenwerking van lokale artiesten die samen een Gallerij geopend hebben en waar haar werk te koop is.
Druk???? Ja, maar we hebben het hier opperbest naar onze zin.

Deze kleine houtkachel , een Noorse Jøtul, houdt het binnen lekker warm in de winter samen met een Toyastove (een oliekachel). De (dode) bomen in het bos in de directe omgeving van ons huis is een goede bron van brandhout. Klaar voor het oprapen: geen vergunningen en andere poespas